Masal dinle

Masaldinle.NET Tarafından sunumu yapılan Beyinsiz Geyik Masalını dinlemek için aşağıdaki Player tuşuna Tıklayınız;

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Beyinsiz Geyik

Aslan hastalanmış. İninde yorgan-döşek yatıyormuş. Candan dostu Tilki’yi çağırıp demiş ki:
“Eğer iyileşip yaşamamı istiyorsan hemen git, ormanda oturan büyük geyiği bul, türlü türlü diller döküp kandır onu, pençemin altına getir. Eğer onun beyniyle ciğerlerini yersem çabucak iyileşirim.”

Tilki hemen gitmiş, ormanda hoplayıp zıplayıp geyiği bulmuş.
“Gözün aydın geyik kardeş. İyi haberlerim var sana. Biliyorsun kralımız aslan benim komşumdur. Şuanda çok hasta nerdeyse kuyruğu titretecek. Kurtulmaktan umudu kesti. Kendisinden sonra kim kral olacak diye kara kara düşünüyordu. Aklına sen geldin. Yaban domuzunu akılsız diye, kaplanı kendini beğenmişin biri diye, ayıyı kaba diye, parsı acımasız diye istemiyor. İllede benden sonra geyik kral olsun diye tutturdu. Geyik maşallah boylu posludur. Ömrü de uzundur. Boynuzlarından yılanların bile ödü patlar diyor. Yani senin anlıycan işin iş kardeş kral oldun gitti. Eeee artık müjdeme bişeyler verirsin. Neyse ben daha fazla gecikmeyim. Aslan beni bekliyor. Çoktandır bana danışmaksızın hiç bir işi yapmıyor. Eeee ne de olsa bu dünyada çok şey görmüş, geçirmiş biriyim. Beni dinle de sen de gel benimle, son nefesini verirken zavallıcığın yanında bulun. Bu sözleri işitince geyiğin koltukları kabarmış, inanı vermiş garip başına gelecekleri düşünmeden kalkıp tilkinin peşine düşmüş. Az sonra aslanın inine gelmişler

Masaldinle.NET Tarafından sunumu yapılan Aslan ile fare Masalını dinlemek için aşağıdaki Player tuşuna Tıklayınız;

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Aslan ile fare

Yoksul fare koca ormanda hep korku içinde yaşarmış. Tilkiden korkar, kurttan ödü kopar, en çok da yaban kedisini görünce dehşete düşermiş. Bırakın bu yabani hayvanları, çevresinde bir dal çıtırdasa yüreği ağzına gelir, korkudan bayılacak gibi olurmuş.

Fare artık bu korkuya dayanamayacağını anlayınca ormanın efendisi aslana gitmiş:

“Efendim” demiş, sizden haddim olmayarak küçük bir ricam olacak. Şu ormandaki bütün hayvanlararasında en zavallısı benim. Bütün ömrüm titremekle geçiyor. Bir yaprak düşse dizlerimin bağı çözülüyor. Bu korkuya artık dayanabilmem imkansız.

Sen bu koca ormanın efendisisin. Senin kükremen bile herekesi dehşete düşürmeye yetiyor. Beni koruman altına alabilirsin. Bu kadar geniş mağarada yaşıyorsun. Beni de buraya kabul et lütfen. Sana hiç bir rakatsızlık vermem. Ayaklarının altında dolaşmam, sesimi bile çıkarmam. Bir köşede otururum. Varlığımla yokluğumu anlamazsın bile.”

Aslan tüm bu anlatılanları sesini çıkarmadan dinliyormuş. Farecik aslanın bu tumunu kendisi için olumlu görmüş. Ormanların Efendisi ricasını kabul edecek sanmış. Biraz daha ısrar ederse bu iş olacak diye düşünmüş:

“Ben sizin bu iyiliğinize layık olamadığımı biliyorum, ama kim bilir, ne kadar işe yaramaz gibi görünsem de, belki bir gün bir işinize yararım. Size olan borcumu ödeyebileceğim bir fırsat çıkar bir gün.”

Aslan çok sinirlenmiş. Öfkeden gözleri çakmak çakmak olmuş:

“Bak sen terbiyesize!” diye kükremiş. “Sen kendini ne sanıyorsun. Ben gibi koca bir aslan senin gibi bir bücüre mi muhtaç olacak! Senin gibi bir böcek hayatta bana ne fayda getirir! Defol başımdan. Seni bir pençe darbesiyle duvara yapıştırmadığım için de hayatın boyunca bana dua et!”

Farecik öyle korkmuş ki, o korkuyla bütün ormanı bir nefeste koşup başka bölgelere taşınmış. Bir deliğe girip oradan uzun bir süre çıkmamış.

Aslan ise bir süre daha farenin kendini bilmezliğine sinirlenmiş, sağa sola sataşmış. Ama nihayet sakinleşmiş. Karnının acıktığını hissedip ava çıkmış. Fakat yolunun üzerinde üstü örtülmüş bir tuzak varmış. Çukuru fark etmediğinden içine düşüvermiş.

Ama aslan bu,öyle çukurlaradüşüp kalır mı? Bu nedenle de korkmamış. Yukarıya hamle yapıp atlamaya hazırlanırken çukurun içinde bulunan ağın bütün vücudunu kapladığını hissetmiş. Bir kez daha hamle yapmış , ama nafile! Ağ inceymiş, fakat çok sık dokunduğundan aslanın bile koparamayacağı kadar sağlammış. Bütün gün kendini kurtarmak için çalışan aslan akşama doğru buradan çıkamayacağını anlamış.

“Ah benim aptal ve gururlu kafam” diye düşünmüş. “Eğer bu sabah o fareyi kendime küstürmeseydim, o keskin dişleriyle bu ağı keser, beni ölümden kurtarırdı! Oysa şimdi burada öleceğim ve bunun nedeni de benim! Başkalarını küçümsemeseydim, herkesin kendince bir yeteneği olduğunu kavrasaydım yaşıyor olacaktım!

Benim bu akıbetimi okuyan çocuklara tavsiyem, asla gururlanmasınlar, kendilerini başkalarından üstün görmesinler. Herkesin kendine özel yetenekleri olabileceğini unutmasınlar!”

Mehtap demir’in anadolu ezgileriyle seslendirdiği Bebeğin beşiği çamdan çocuk ninni/şarkısını dinlemek için aşağıdaki player butonuna tıklayınız. Masaldinle.NET türkiyenin en kaliteli çocuk eğlence sitesi.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Bebeğin beşiği çamdan

Bebeğin beşiği çamdan
Yuvarlandı düştü damdan
Bey babası gelir Şam’dan
Nenni de nenni de nenni de bebek

Bebek beni deleyledi
Yaktı yıktı kül eyledi
Her kapıya kul eyledi
Nenni de nenni de nenni de bebek

TAZI

Ava meraklı çok cimri bir subaşı Nasreddin Hoca’ya:
– Hoca Efendi, bana tavşan kulaklı, geyik bacaklı karınca belli, şöyle sicim gibi zayıf bir tazı
buluver, der.
Bir süre sonra Hoca, bir sokak köpeğinin boynuna ip takıp subaşıya götürür. Subaşı:

– Aman Hoca Efendi, ben senden incecik bir tazı istemiştim. Sen ise bana koca bir sokak
köpeği getirmişsin deyince, Hoca lafı gediğine koyar:
– Merak etmeyin efendim. Sizin yanınızda bu köpek bir aya varmaz, tazıya döner!

Bu fıkradan çıkaracağımız Öğütler;

Nasreddin Hoca, uyarılarını yaparken her yerde her şeyi söylemez. Fırsatı geldiğinde nazik bir
şekilde araya girer ve taşı gediğine koyar.
Doğru söylemeli fakat her doğruyu her yerde söylememelidir. Hoca’nın yaptığı uyarı,
bir nükte ile yapıldığından hem kırıcı olmaktan uzaktır hem de geç unutulur.
Allah katında doğru sözden daha sevgili bir sadaka yoktur.
Ne söylediğin önemli değildir, nasıl söylediğin önemlidir. Hoca, insanlara iyi niyetle ve
espriyle doğruyu söyler. O yüzden sözleri batıcı ve inciti olmaz.
Cimrilik, Allah katında sevilmeyen huylardandır.
Cimri insan, dünyada fakirler gibi yaşar, ahirette zenginler gibi soruya çekilir.

DAĞIN ARDI

Nasrettin Hoca bir gün eşeğini kaybeder. Türkü söyleyerek hayvanını aramaya başlar.
Hoca’yı görenler sorarlar:
– Hayrola Hoca, ne yapıyorsun?
– Eşeğimi kaybettim, onu arıyorum, der.
– Türkü söyleyerek kayıp eşek mi aranır? diye şaşkınlıkla sorarlar. Hoca gayet sakin,
ilerdeki dağı göstererek:
– Umudum şu dağın ardında. Şayet orada da bulamazsam o zaman görün siz bendeki feryadı!

Bu fıkradan çıkaracağımız ders / Öğüt;

Nasrettin Hoca, hayata ümitle bakar. Elinden geleni yapmakla birlikte sıkıntılar karşısında kendini bırakıvermez. Allah’tan ümit kesilmeyeceğini, her zorluktan sonra bir kolaylığın geleceğini bilir.
Dünya ümit dünyasıdır.
İnsanı yaşatan ümittir. Geleceğini ne göstereceği bilinmez.
Hayata ümitle bakmak, insana canlılık ve yaşama sevinci verir.
Ümidini kaybetmiş olanın, başka kaybedecek şeyi yoktur.
Mağlubiyete uğrayınca ümitsizliğe kapılma, her başarısızlıkta bir zafer arzusu yatar.